Konu dışı · 9 Haziran 2026 · 4 dakika
Bir yaz sabahı, adliye koridoru
Metindeki 1 işaretlerine tıklayarak kenar notlarını görebilirsiniz.
Adliye koridorlarında sabahın erken saatinde tuhaf bir sessizlik olur. Sonra dokuz buçuğa doğru koridor dolar ve o sessizlik yerini bir uğultuya bırakır.1
O uğultuyu dinlemek ilginçtir. Neredeyse herkes birine bir şey anlatmaktadır. Avukatına, yanındakine, telefonda birine.
Prova
Anlatılanların çoğu aslında bir prova. İnsan birazdan içeride söyleyeceği şeyi dışarıda bir kez daha kurar. Cümlenin nerede duracağını, hangi ayrıntının önemli olduğunu orada dener.
Bu provalarda dikkat çeken şey şu: kimse olayı kronolojik anlatmaz. Herkes en çok kırıldığı yerden başlar.
Belki adalet duygusu da böyle çalışıyordur. Sıralamayı takvim değil, yara belirliyor.2
Bir rozete tıklayın.
Notlar
1. Bunu bir gözlem olarak yazıyorum; kimsenin konuşmasını dinlemek için orada durmuyorum.
2. Anlatının yaradan başlaması, hukuki anlatının kronolojiden neden ayrıldığını da açıklıyor olabilir.
Sonra bunu oku
Yargılama ve hikâye anlatıcılığı
Anlatmanın hukuktaki karşılığı üzerine.
